Nieśmiertelny czyli życie po hibernacji [Ostatni wpis już zrobiony]

[Katechi]

Dzisiejszy dzień minął by wszystkim tak jak zwykle gdyby nie kilka wydarzeń.
Po pierwsze: Aru ponownie otworzył jedną ze skrzyń na strychu po czym ponownie zamienił się w niemowlaka. Plusy były takie, że schudł.
Po drugie: Aru odwiedził złodziej.
Po trzecie:
-Kaito, zbieraj się, wychodzimy. – powiedziała Kat.
-A gdzie?
-Na tą twoją całą wyspę.
-Super!
-Neru, Ed, wy też idziecie?
-Nie… - odpowiedzieli razem.
-No to ok. – stwierdziła Kat i ruszyli. Przejechali się śmiesznym Ufo i już po chwili byli na wyspie. Najpierw poszli do parku rozrywki. Najpierw przyglądali się skaczącym Ninja. Kat zgłosiła Aru do mini konkursu. Trzeba było pokazać chętnym Nina na których kamieniach mają skakać. Kaito pomylił się tylko raz. W nagrodę dostał 10GP po czym Katechi dostała ataku epilepsji z powodu zbyt niskiej wygranej. Szli dalej, w stronę tłumu tamków. Tam Kat wrzuciła małego do konkursu na zmywanie filiżanek. Poszło mu nawet nieźle, zarobił aż 100GP! Co jednak nie ucieszyło opiekunki. Pociągnęła Kaito za rękę i poszli na ulicę główną. Tam zatrudniła go w studiu fotograficznym. Musiał ustawiać wywoływane przez fotografkę rodziny na podeście i robić im zdjęcia. Sprawiło mu to przyjemność, głównie z powodu owej fotografki, która mu się bardzo spodobała. Jednak Kat się to nie podobało i po otrzymaniu wypłaty zaprowadziła go do innego miejsca. Była to TamaDepa – ciastkarnia. Kaito musiał ozdabiać ciastka. Było to trudne zajęcie, gdyż ciastka szybko przesuwały się na taśmie. Maluch musiał się bardzo powstrzymywać aby nie zjeść któregoś z nich. Po wykonaniu zadania otrzymał prezent.
-Kaito, wracamy. Mam dość tej twojej wyspy. – warknęła Kat.
-No dobra, dobra…
Po powrocie Kaito otworzył prezent, który dostał w TamaDepa. Była to kokardka.
-E…? – rozczarował się bardzo. Za to Neru zachwyciła się nią bardzo.
-Jest taka kawaii! – zapiszczała. Kaito chwycił kokardkę i nagle pojawiła się pani z TamaDepa, która zapakowywała kokardkę i ją odpakowywała. Kaito zaczął się śmiać ze szczęścia ale potem zamieniło się to w żałosny płacz.
-Zycie jest do du**.
-Kaito, szlaban! – krzyknęła Kat.
-nom. Tylko ciekawe na co -3-
* * *
No i end x3
PS Nie pisać, że nie ma takiego wyrazu jak fotografka x3