http://forum.tamaworld.pl/ Wed, 29 Apr 2026 18:24:15 +0000 MyBB http://forum.tamaworld.pl/showthread.php?tid=3063 Tue, 01 Sep 2015 19:06:55 +0200 http://forum.tamaworld.pl/showthread.php?tid=3063 Tutaj nie ma miejsca na błędy. Jeden fałszywy ruch i jesteś martwy. Bądź czujny, śmiertelniku.

2. [Triss]
Gdy przekradałam się cicho pośród drzew w poszukiwaniu zwierzyny, usłyszałam wątły szelest gdzieś po lewej stronie. Skręciłam i zwolniłam kroku. Powoli, krok za krokiem...
Po chwili szelestowi zaczął towarzyszyć obrzydliwy chrzęst. Brzmiało jak... 
- No, to się wpakowałam... - szepnęłam do siebie, kiedy ujrzałam olbrzymiego, tłustego pająka pałaszującego jednego z moich pobratymców. 
Zaczęłam się powoli wycofywać. Krok za krokiem... Trzask! Jedna, mała gałązka... 
W sekundzie pająk ruszył na mnie, kłapiąc łakomie ogromnymi, ociekającymi jadem szczękoczułkami.]]> Tutaj nie ma miejsca na błędy. Jeden fałszywy ruch i jesteś martwy. Bądź czujny, śmiertelniku.

2. [Triss]
Gdy przekradałam się cicho pośród drzew w poszukiwaniu zwierzyny, usłyszałam wątły szelest gdzieś po lewej stronie. Skręciłam i zwolniłam kroku. Powoli, krok za krokiem...
Po chwili szelestowi zaczął towarzyszyć obrzydliwy chrzęst. Brzmiało jak... 
- No, to się wpakowałam... - szepnęłam do siebie, kiedy ujrzałam olbrzymiego, tłustego pająka pałaszującego jednego z moich pobratymców. 
Zaczęłam się powoli wycofywać. Krok za krokiem... Trzask! Jedna, mała gałązka... 
W sekundzie pająk ruszył na mnie, kłapiąc łakomie ogromnymi, ociekającymi jadem szczękoczułkami.]]> http://forum.tamaworld.pl/showthread.php?tid=3043 Tue, 28 Jul 2015 22:09:38 +0200 http://forum.tamaworld.pl/showthread.php?tid=3043 Znajdująca się na obrzeżach miasteczka baza wojskowa. Kilka niskich budynków i małe wojskowe lotnisko.

(???) - 15
Podjechałam samochodem pod opuszczony szlaban, opuściłam szybę i wyciągnęłam przepustkę. Wartownik szybko rzucił na nią okiem i wpuścił mnie na teren bazy. Zaparkowałam przed samym wejściem do głównego budynku i wmaszerowałam do środka. Skierowałam się prosto do windy, by zjechać na poziom -4. W tym celu musiałam przekręcić klucz w specjalnym zamku, odblokowującym kilka przycisków.
Winda z cichym szurnięciem otworzyła drzwi, a moim oczom ukazała się baza Shield w całej okazałości - pełno komputerów, kamer i buczącego sprzętu. W duchu modliłam się, by dziś nie było tutaj ani Natashy, ani Clinta. Na konfrontację z nią chyba nie byłam przygotowana, a dla niego nie miałam dzisiaj czasu. Przyłożyłam przepustkę do skanera w drzwiach, które otworzyły się, anonsując głośno:
- Agentka 19, poziom siódmy.
Siedzący przy komputerze Matt odwrócił się, spojrzał na mnie, zerwał słuchawkę z ucha i wyskoczył z krzesła. W dwóch susach pokonał dzielącą nas odległość, przyparł mnie do ściany i wrzasnął:
- CO TY SOBIE MYŚLAŁAŚ?! WYRAŹNIE WYDAŁEM ZAKAZ WKRACZANIA DO BEZPOŚREDNIEJ AKCJI!
- Dobra, Matt, wyluzuj, żyję, okej?!
- Nigdy. Więcej. Tak. Nie. Rób. - wydusił, zaciskając jedną z rąk w pięść. Westchnął i odepchnął się od ściany, uwalniając mnie z potrzasku. - A teraz się tłumacz.
Poprawiłam włosy i odparłam z wystudiowanym znudzeniem:
- Okazało się, że w tej fabryce testują w tajemnicy nowy sposób sterowania grami komputerowymi. Wchodzisz do wielkiej, metalowej rury, która się następnie zamyka. Wokół Ciebie pojawiają się wszystkie informacje i panele do sterowania, wiesz, coś w stylu naszych holoekranów. Straciłeś moje namiary, bo ta tuba nie przepuszcza żadnych sygnałów, żeby nie zakłócać przesyłu danych.
Matt już otwierał usta, by o coś spytać, ale uprzedziłam go.
- Wypisałam im okrąglutki czek, gdyby jakakolwiek informacja o ich testach wypłynęła na światło dzienne, skontaktują się z Shield po podpis. Spokojnie, nie pierwszy raz miałam taką sytuację i dobrze o tym wiesz.
Przeciągnął ręką po włosach, po czym powiedział:
- No dobra. Ale nastraszyłaś mnie, 19.
- Przyda Ci się trochę emocji za tym biurkiem - powiedziałam, uśmiechając się zalotnie. - Mam jutro wrócić do tej firmy?
- Co... A, nie, nie, już załatwione. Wygląda na to, że masz wolne. No chyba, że znowu chcesz dodatkową robotę... jak zwykle.
- Nie... Sama dziwię się, że to mówię, ale chętnie skorzystam z urlopu. - powiedziałam, uśmiechając się do siebie. Matt musiał się zdziwić, ale nie dał tego po sobie poznać.
- Okej, nie ma sprawy. Miej pod ręką komunikator, jeśli tylko coś się pojawi, będę Cię informował.
- Dzięki, do zobaczenia. - pożegnałam się, po czym wyszłam wcisnęłam przycisk na ścianie i wyszłam z pomieszczenia.
Zanim wsiadłam do samochodu, zerknęłam jeszcze na komórkę, oczekując wiadomości od Ralva. Nic. Dlaczego mnie to zabolało? Sama kazałam mu skontaktować się ze mną dopiero wieczorem. Potrząsnęlam głową z niedowierzaniem, po czym wsiadłam do samochodu.]]> Znajdująca się na obrzeżach miasteczka baza wojskowa. Kilka niskich budynków i małe wojskowe lotnisko.

(???) - 15
Podjechałam samochodem pod opuszczony szlaban, opuściłam szybę i wyciągnęłam przepustkę. Wartownik szybko rzucił na nią okiem i wpuścił mnie na teren bazy. Zaparkowałam przed samym wejściem do głównego budynku i wmaszerowałam do środka. Skierowałam się prosto do windy, by zjechać na poziom -4. W tym celu musiałam przekręcić klucz w specjalnym zamku, odblokowującym kilka przycisków.
Winda z cichym szurnięciem otworzyła drzwi, a moim oczom ukazała się baza Shield w całej okazałości - pełno komputerów, kamer i buczącego sprzętu. W duchu modliłam się, by dziś nie było tutaj ani Natashy, ani Clinta. Na konfrontację z nią chyba nie byłam przygotowana, a dla niego nie miałam dzisiaj czasu. Przyłożyłam przepustkę do skanera w drzwiach, które otworzyły się, anonsując głośno:
- Agentka 19, poziom siódmy.
Siedzący przy komputerze Matt odwrócił się, spojrzał na mnie, zerwał słuchawkę z ucha i wyskoczył z krzesła. W dwóch susach pokonał dzielącą nas odległość, przyparł mnie do ściany i wrzasnął:
- CO TY SOBIE MYŚLAŁAŚ?! WYRAŹNIE WYDAŁEM ZAKAZ WKRACZANIA DO BEZPOŚREDNIEJ AKCJI!
- Dobra, Matt, wyluzuj, żyję, okej?!
- Nigdy. Więcej. Tak. Nie. Rób. - wydusił, zaciskając jedną z rąk w pięść. Westchnął i odepchnął się od ściany, uwalniając mnie z potrzasku. - A teraz się tłumacz.
Poprawiłam włosy i odparłam z wystudiowanym znudzeniem:
- Okazało się, że w tej fabryce testują w tajemnicy nowy sposób sterowania grami komputerowymi. Wchodzisz do wielkiej, metalowej rury, która się następnie zamyka. Wokół Ciebie pojawiają się wszystkie informacje i panele do sterowania, wiesz, coś w stylu naszych holoekranów. Straciłeś moje namiary, bo ta tuba nie przepuszcza żadnych sygnałów, żeby nie zakłócać przesyłu danych.
Matt już otwierał usta, by o coś spytać, ale uprzedziłam go.
- Wypisałam im okrąglutki czek, gdyby jakakolwiek informacja o ich testach wypłynęła na światło dzienne, skontaktują się z Shield po podpis. Spokojnie, nie pierwszy raz miałam taką sytuację i dobrze o tym wiesz.
Przeciągnął ręką po włosach, po czym powiedział:
- No dobra. Ale nastraszyłaś mnie, 19.
- Przyda Ci się trochę emocji za tym biurkiem - powiedziałam, uśmiechając się zalotnie. - Mam jutro wrócić do tej firmy?
- Co... A, nie, nie, już załatwione. Wygląda na to, że masz wolne. No chyba, że znowu chcesz dodatkową robotę... jak zwykle.
- Nie... Sama dziwię się, że to mówię, ale chętnie skorzystam z urlopu. - powiedziałam, uśmiechając się do siebie. Matt musiał się zdziwić, ale nie dał tego po sobie poznać.
- Okej, nie ma sprawy. Miej pod ręką komunikator, jeśli tylko coś się pojawi, będę Cię informował.
- Dzięki, do zobaczenia. - pożegnałam się, po czym wyszłam wcisnęłam przycisk na ścianie i wyszłam z pomieszczenia.
Zanim wsiadłam do samochodu, zerknęłam jeszcze na komórkę, oczekując wiadomości od Ralva. Nic. Dlaczego mnie to zabolało? Sama kazałam mu skontaktować się ze mną dopiero wieczorem. Potrząsnęlam głową z niedowierzaniem, po czym wsiadłam do samochodu.]]> http://forum.tamaworld.pl/showthread.php?tid=3039 Mon, 20 Jul 2015 22:44:18 +0200 http://forum.tamaworld.pl/showthread.php?tid=3039 Spokojna, zielona dzielnica małych bloków. Są tu place zabaw i siłownie na świeżym powietrzu, kilka sklepików i kawiarnia.

(???) - 3
Wróciłam do swojego mieszkania, zamknęłam za sobą drzwi i odwiesiłam marynarkę na wieszak, jeszcze mi się przyda. Ze specjalnego schowka w szafie wyciągnęłam mój czarny kombinezon bojowy i szybko się w niego przebrałam. Włosy upięłam w ciasny kok na szczycie głowy, a do ucha włożyłam malutką słuchawkę. Z kolejnej tajnej miejscówki wyciągnęłam dwa pistolety, dyski porażające i zasłony dymne. Włożyłam wszystkie gadżety na swoje miejsce przy pasku lub specjalnych kieszeniach, po czym wcisnęłam przycisk na słuchawce i powiedziałam:
- Agentka 19 gotowa, wyruszam na zwiad do opuszczonej fabryki. Bez odbioru.]]> Spokojna, zielona dzielnica małych bloków. Są tu place zabaw i siłownie na świeżym powietrzu, kilka sklepików i kawiarnia.

(???) - 3
Wróciłam do swojego mieszkania, zamknęłam za sobą drzwi i odwiesiłam marynarkę na wieszak, jeszcze mi się przyda. Ze specjalnego schowka w szafie wyciągnęłam mój czarny kombinezon bojowy i szybko się w niego przebrałam. Włosy upięłam w ciasny kok na szczycie głowy, a do ucha włożyłam malutką słuchawkę. Z kolejnej tajnej miejscówki wyciągnęłam dwa pistolety, dyski porażające i zasłony dymne. Włożyłam wszystkie gadżety na swoje miejsce przy pasku lub specjalnych kieszeniach, po czym wcisnęłam przycisk na słuchawce i powiedziałam:
- Agentka 19 gotowa, wyruszam na zwiad do opuszczonej fabryki. Bez odbioru.]]> http://forum.tamaworld.pl/showthread.php?tid=3037 Mon, 20 Jul 2015 00:47:30 +0200 http://forum.tamaworld.pl/showthread.php?tid=3037 Właściwie centrum miasteczka - szeroka, brukowana ulica, wzdłuż której rosną drzewa i krzewy. Na jej końcu znajduje się plac z fontanną i ławeczkami.

(???) - 2
Szłam szybkim krokiem po chodniku, z nudów powtarzając w głowie fakty i dane statystyczne niezbędne do wiarygodnego odegrania dziejszej roli. Zadania tego typu były z reguły proste i schematyczne, więc nie wymagały ode mnie dużego wysiłku umysłowego. Kątem oka widziałam dzieci idące do szkoły z plecakami i ludzi wyprowadzających psy na spacer. Gdzieś po czwartej powtórce danych dotyczących miesięcznego obrotu papierem w Primatech usłyszałam sygnał mojej komórki, oznaczający tylko jedno - informacje od przełożonych. Przystanęłam pod drzewem, by odczytać wiadomość:
"ZMIANA PLANÓW. DZIWNA AKTYWNOŚĆ INTERNETOWA NAMIERZONA W TWOICH OKOLICACH. MISJA: ZBADAĆ LOKALIZACJĘ. STATUS: W UKRYCIU. POZIOM NIEBEZPIECZEŃSTWA: NIEZNANY"
Bogu dzięki, może jednak coś będzie się dzisiaj działo. Minutę później w kolejnej wiadomości dostałam namiary. Adres serwera, na którym zarejestrowano podejrzaną aktywność wskazywał na opuszczoną fabrykę. Odwróciłam się gwałtownie i ruszyłam w kierunku swojego mieszkania. Czas wyciągnąć zabawki.]]> Właściwie centrum miasteczka - szeroka, brukowana ulica, wzdłuż której rosną drzewa i krzewy. Na jej końcu znajduje się plac z fontanną i ławeczkami.

(???) - 2
Szłam szybkim krokiem po chodniku, z nudów powtarzając w głowie fakty i dane statystyczne niezbędne do wiarygodnego odegrania dziejszej roli. Zadania tego typu były z reguły proste i schematyczne, więc nie wymagały ode mnie dużego wysiłku umysłowego. Kątem oka widziałam dzieci idące do szkoły z plecakami i ludzi wyprowadzających psy na spacer. Gdzieś po czwartej powtórce danych dotyczących miesięcznego obrotu papierem w Primatech usłyszałam sygnał mojej komórki, oznaczający tylko jedno - informacje od przełożonych. Przystanęłam pod drzewem, by odczytać wiadomość:
"ZMIANA PLANÓW. DZIWNA AKTYWNOŚĆ INTERNETOWA NAMIERZONA W TWOICH OKOLICACH. MISJA: ZBADAĆ LOKALIZACJĘ. STATUS: W UKRYCIU. POZIOM NIEBEZPIECZEŃSTWA: NIEZNANY"
Bogu dzięki, może jednak coś będzie się dzisiaj działo. Minutę później w kolejnej wiadomości dostałam namiary. Adres serwera, na którym zarejestrowano podejrzaną aktywność wskazywał na opuszczoną fabrykę. Odwróciłam się gwałtownie i ruszyłam w kierunku swojego mieszkania. Czas wyciągnąć zabawki.]]> http://forum.tamaworld.pl/showthread.php?tid=3036 Sat, 18 Jul 2015 16:05:24 +0200 http://forum.tamaworld.pl/showthread.php?tid=3036 Witajcie w moim domu, opuszczonej fabryce z niezliczoną ilością spustoszałych galerii i hal produkcyjnych.
Stara fabryczna winda powoli opuszczała się do ostatniego pomieszczenia w laboratorium Ralva.
Ostre szarpnięcie oznajmiło młodzieńcowi, że dotarł tam, gdzie chciał. Beztrosko podskoczył do panelu windy, żeby wpisać hasło otwierające drzwi.
- Nikt.. nie patrzy? - Rzucił do siebie w przestrzeń. - Huuuhhhh - wyrzucił z siebie po czym wpisał super tajne hasło; słodkie szczeniaczki.
Drzwi zazgrzytały i odsłoniły zimne pomieszczanie, oczom Ralva ukazał się konkretnie ten widok.
Podbiegł radośnie do złotawego cylindra, chwycił za dźwignie i pociągnął do góry wywołując warczenie zimnej konstrukcji.
- Tak... teraz, teraz... mogę wszystko, wreszcie zapanuję nad światem i jestem w stanie zrealizować mój plan, tak tak! - Wyciągnął z kieszeni tablet, podpiął do Superkomputera i... odpalił ściągnie wszystkich obrazków jeży z całego Internetu.
*Złowieszczy śmiech towarzyszący przy siadaniu na poduszkę, nie wiadomo skąd sala była pełna miękkich poduszek.*]]> Witajcie w moim domu, opuszczonej fabryce z niezliczoną ilością spustoszałych galerii i hal produkcyjnych.
Stara fabryczna winda powoli opuszczała się do ostatniego pomieszczenia w laboratorium Ralva.
Ostre szarpnięcie oznajmiło młodzieńcowi, że dotarł tam, gdzie chciał. Beztrosko podskoczył do panelu windy, żeby wpisać hasło otwierające drzwi.
- Nikt.. nie patrzy? - Rzucił do siebie w przestrzeń. - Huuuhhhh - wyrzucił z siebie po czym wpisał super tajne hasło; słodkie szczeniaczki.
Drzwi zazgrzytały i odsłoniły zimne pomieszczanie, oczom Ralva ukazał się konkretnie ten widok.
Podbiegł radośnie do złotawego cylindra, chwycił za dźwignie i pociągnął do góry wywołując warczenie zimnej konstrukcji.
- Tak... teraz, teraz... mogę wszystko, wreszcie zapanuję nad światem i jestem w stanie zrealizować mój plan, tak tak! - Wyciągnął z kieszeni tablet, podpiął do Superkomputera i... odpalił ściągnie wszystkich obrazków jeży z całego Internetu.
*Złowieszczy śmiech towarzyszący przy siadaniu na poduszkę, nie wiadomo skąd sala była pełna miękkich poduszek.*]]> http://forum.tamaworld.pl/showthread.php?tid=3035 Sat, 18 Jul 2015 15:47:35 +0200 http://forum.tamaworld.pl/showthread.php?tid=3035 (W tym temacie możecie opisać siebie jako mieszkańców naszego miasteczka. Możecie opisywać dosłownie wszystko co chcecie, począwszy od tego ile macie lat, kim jesteście, co konkretnie chcecie robić w mieście, gdzie (i z kim?) chcecie mieszkać oraz idąc tym tropem… pełna dowolność
Następnie możecie utworzyć wątki, odpowiadające lokacjom związanym z Waszymi postaciami, np. dom, czy miejsca spotkań.)

Pamiętajcie o jednej ważnej zasadzie: nie macie wpływu, na zachowanie i wybory drugiej osoby. Zatem nie możecie rozkazać komuś w zabawie wyborów bez możliwości podjęcia decyzji tj. "postać X bierze i wyrzuca wszystkie rzeczy postaci Y do czarnej dziury bez szans na ich odzyskanie", zawsze musi pozostać furtka umożliwiająca zmianę rozgrywki, to jak z życiem, możecie podejmować własne decyzje, ale nie wpływacie w 100% na innych.

Ja, czyli Ralveyn.
Do wypłowiałej ramy lustra zawieszonej w gęstej ciemności koślawym krokiem zbliżał się nieznajomy, tuż za nim podążało lekkie zimne światło próbujące dorównać mu kroku. Przystanął na moment pozwalając snopowi światła go złapać.
Przesunął głowę w stronę lustra chcą wzorkiem objąć całą swoją sylwetkę. Za duża czarna bluza i spodnie leżały wygodnie na śnieżnobiałej skórze, błyskając w ciemności iskierkami z pokrytego szronem ubrania. Tuż ponad ostro zarysowaną szczęką i kościami policzkowymi, na czubku nosa spoczywały zwykłe czarne okulary ujawniając wielkie, czarno krucze oczy. Szare rozczochrane włosy dodawały uroku w stylu ucznia który zaspał na egzamin.
- Okej, idę. – Rzucił w stronę lustra poczym pochłonęła go ciemność.
Uderzył twardo stopami o zardzewiałą galerię opuszczonej fabryki. Obrócił się na pięcie i ruszył w stronę windy prowadzącej do komputera kwantowego z zamiarem pociągnięcia dźwigni i odpalenia jakiegokolwiek zła które tam siedzi.

]]> (W tym temacie możecie opisać siebie jako mieszkańców naszego miasteczka. Możecie opisywać dosłownie wszystko co chcecie, począwszy od tego ile macie lat, kim jesteście, co konkretnie chcecie robić w mieście, gdzie (i z kim?) chcecie mieszkać oraz idąc tym tropem… pełna dowolność
Następnie możecie utworzyć wątki, odpowiadające lokacjom związanym z Waszymi postaciami, np. dom, czy miejsca spotkań.)

Pamiętajcie o jednej ważnej zasadzie: nie macie wpływu, na zachowanie i wybory drugiej osoby. Zatem nie możecie rozkazać komuś w zabawie wyborów bez możliwości podjęcia decyzji tj. "postać X bierze i wyrzuca wszystkie rzeczy postaci Y do czarnej dziury bez szans na ich odzyskanie", zawsze musi pozostać furtka umożliwiająca zmianę rozgrywki, to jak z życiem, możecie podejmować własne decyzje, ale nie wpływacie w 100% na innych.

Ja, czyli Ralveyn.
Do wypłowiałej ramy lustra zawieszonej w gęstej ciemności koślawym krokiem zbliżał się nieznajomy, tuż za nim podążało lekkie zimne światło próbujące dorównać mu kroku. Przystanął na moment pozwalając snopowi światła go złapać.
Przesunął głowę w stronę lustra chcą wzorkiem objąć całą swoją sylwetkę. Za duża czarna bluza i spodnie leżały wygodnie na śnieżnobiałej skórze, błyskając w ciemności iskierkami z pokrytego szronem ubrania. Tuż ponad ostro zarysowaną szczęką i kościami policzkowymi, na czubku nosa spoczywały zwykłe czarne okulary ujawniając wielkie, czarno krucze oczy. Szare rozczochrane włosy dodawały uroku w stylu ucznia który zaspał na egzamin.
- Okej, idę. – Rzucił w stronę lustra poczym pochłonęła go ciemność.
Uderzył twardo stopami o zardzewiałą galerię opuszczonej fabryki. Obrócił się na pięcie i ruszył w stronę windy prowadzącej do komputera kwantowego z zamiarem pociągnięcia dźwigni i odpalenia jakiegokolwiek zła które tam siedzi.

]]>