13-07-2012, 02:31
Siedzimy na zabójczo zielonej polanie.
Słychać świergot ptaków.
Patrzę w Twoje niebieskie, niczym strumyk nieskazitelnie czystej wody, oczy.
Otacza nas cudowna melancholia.
Otacza nas też smutek, brak radości.
Nawet zwierzęta nie wydają się być uradowane letnim porankiem.
Słońce ogrzewa każdą część naszych ciał.
Niespecjalnie przejmujemy się gorącem.
Nasze myśli są już w innym miejscu.
Nasz świat, tak ułożony dotychczas, dzisiaj znaczy tak niewiele.
Zapominamy o wszelkich smutkach, bólach i trwogach.
Nie myślimy o szczęściu, dobrobycie i dostatku.
Jesteśmy tylko my, pośród tak pięknego krajobrazu.
Twoje tęczówki paraliżują wszystkie moje zmysły.
W pewnej chwili odbierają mi możliwość trzeźwej oceny sytuacji.
Lekko muskam Twoje wargi, tak spragnione dotyku.
Spragnione chwilowego szczęścia, które gdzieś zagubiły.
Odwzajemniasz pocałunek, najdelikatniej jak umiesz.
Całujemy się przez chwilę, odnoszę wrażenie, że jest za krótka.
Szepczesz mi do ucha: nie oczekuj więcej.
I zabijasz coś między nami.
Przepraszam, że jakieś dziwne, ale chwilowe pragnienie napisania czegoś, realizowane o 3 w nocy, nie pozwala mi zasnąć.
Słychać świergot ptaków.
Patrzę w Twoje niebieskie, niczym strumyk nieskazitelnie czystej wody, oczy.
Otacza nas cudowna melancholia.
Otacza nas też smutek, brak radości.
Nawet zwierzęta nie wydają się być uradowane letnim porankiem.
Słońce ogrzewa każdą część naszych ciał.
Niespecjalnie przejmujemy się gorącem.
Nasze myśli są już w innym miejscu.
Nasz świat, tak ułożony dotychczas, dzisiaj znaczy tak niewiele.
Zapominamy o wszelkich smutkach, bólach i trwogach.
Nie myślimy o szczęściu, dobrobycie i dostatku.
Jesteśmy tylko my, pośród tak pięknego krajobrazu.
Twoje tęczówki paraliżują wszystkie moje zmysły.
W pewnej chwili odbierają mi możliwość trzeźwej oceny sytuacji.
Lekko muskam Twoje wargi, tak spragnione dotyku.
Spragnione chwilowego szczęścia, które gdzieś zagubiły.
Odwzajemniasz pocałunek, najdelikatniej jak umiesz.
Całujemy się przez chwilę, odnoszę wrażenie, że jest za krótka.
Szepczesz mi do ucha: nie oczekuj więcej.
I zabijasz coś między nami.
Przepraszam, że jakieś dziwne, ale chwilowe pragnienie napisania czegoś, realizowane o 3 w nocy, nie pozwala mi zasnąć.
wierzę, że nie będzie źle, ziomek.
trzymaj się, pilnuj się.
trzymaj się, pilnuj się.