07-06-2011, 16:39
Rozdział II.
Podróż do świata Dii...
Następnego dnia zbudziłam się wcześnie rano, bo Dii mnie obudziła.
- Dii... Co się stało? - zapytałam.
- Ponieważ... Ja... Ja... Ja nie mogę tutaj żyć.
- A czemuż to? - przetarłam oczy ze zdumienia.
- Za dużo zagrożeń tu czyha na mnie. Chcesz ze mną polecieć do mojego świata?
Niewiele myśląc przytaknęłam. A czemu nie? Po co mam się męczyć na ziemi, w towarzystwie durnych koleżanek i matki która mnie nie szanuje? Wolny kraj.
- To kiedy jedziemy?
- Jeszcze dzisiaj. Spakuj się. Masz półgodziny.
*******
Gdy spakowałam się postanowiłam napisać do matki list. Brzmiał tak:
No i dobrze jej tak! Niech płacze ile chce!
***
Na razie cz. I. Na II nie mam na razie czasu.
Podróż do świata Dii...
Następnego dnia zbudziłam się wcześnie rano, bo Dii mnie obudziła.
- Dii... Co się stało? - zapytałam.
- Ponieważ... Ja... Ja... Ja nie mogę tutaj żyć.
- A czemuż to? - przetarłam oczy ze zdumienia.
- Za dużo zagrożeń tu czyha na mnie. Chcesz ze mną polecieć do mojego świata?
Niewiele myśląc przytaknęłam. A czemu nie? Po co mam się męczyć na ziemi, w towarzystwie durnych koleżanek i matki która mnie nie szanuje? Wolny kraj.
- To kiedy jedziemy?
- Jeszcze dzisiaj. Spakuj się. Masz półgodziny.
*******
Gdy spakowałam się postanowiłam napisać do matki list. Brzmiał tak:
Droga mamo!
Nie traktowałaś mnie poważnie. Mam dosyć.
Wyjeżdżam. Nie obchodzi mnie co czujesz, tak samo
jak Ciebie nie interesowało. Proszę, jesteś wolna.
Mogę się założyć, że nawet jak przeczytasz ten list
nie będzie Cię stać na to, żeby zadać sobie pytanie:
"A może ja jestem winna? Może źle się nią opiekowałam?"
Pewnie zaraz zadzwonisz na policję. Muszę Cię zawieść.
Mnie na TYM świecie już nie ma. Jestem gdzie indziej.
Na zupełnie innej planecie, razem z moją Dii.
Pozdrawiam i życzę miłego dnia.
Nie traktowałaś mnie poważnie. Mam dosyć.
Wyjeżdżam. Nie obchodzi mnie co czujesz, tak samo
jak Ciebie nie interesowało. Proszę, jesteś wolna.
Mogę się założyć, że nawet jak przeczytasz ten list
nie będzie Cię stać na to, żeby zadać sobie pytanie:
"A może ja jestem winna? Może źle się nią opiekowałam?"
Pewnie zaraz zadzwonisz na policję. Muszę Cię zawieść.
Mnie na TYM świecie już nie ma. Jestem gdzie indziej.
Na zupełnie innej planecie, razem z moją Dii.
Pozdrawiam i życzę miłego dnia.
Paulina
No i dobrze jej tak! Niech płacze ile chce!
***
Na razie cz. I. Na II nie mam na razie czasu.