Życie po życiu - pamiętnik od nowa.

[Kyane]

Ecco, dzięki za radę... Masz rację - jak umrze to przynajmniej odziedziczę kasę

---

30,31 maja, 2011
Przez te dwa kolejne dni męczarni działo się to co zwykle - Messi płakał, z niechęcią jadł, a o zabawie już wcale nie mówiąc... Jest coraz gorzej Muszę poważnie pomyśleć o zaniedbaniu Tamka, jak to mi poradziła Ecco. To chyba dobry pomysł.. Ale szkoda mi Messiego (i jego dorobku ). Poza tym...
W poniedziałek kupiłam Messiemu gruszkę na deser. A więc daję mu owoc, gdy ten robi kwaśną i jednocześnie jeszcze smutniejszą minę, ponieważ nie lubi gruszek.
Jak pech to pech! Jedno dobre, że następnego dnia dostałam 3 gwiazdki pieniędzy i mogłam dużo zarobić. Kiedy już dużo zarobiłam w sklepie pojawił się bilet lotniczy do Afryki. Kupiłam i Messi mógł odprężyć się trochę w Egipcie. Miałam nadzieję, że pozna tam przyszłą żonę, ale nic z tego - Messi wraca do domu smutny i osowiały. Potem dostał jednak od króla TMGC stek - jak się ulubione danie Ojitchi. Przynajmniej wtedy trochę się rozweselił; przynajmniej na chwilkę.