Poezja Raiselliny.

[Raisin]

Nie, poetką.
I będę śpiewać swoje wiersze!

Droga do Poranka.
Bezkresna droga po horyzont
Przede Mną czerwony Księżyc
Idę przed siebie ku niemu
Czuję, że iść muszę
Wiem, że to niemożliwe
Teraz zostało Mi tylko to
Iść nie oglądać się dotrzeć
Nocą iść w dzień próbować zasnąć
Co jest skazane na klęską
Takie życie
Piękne, czasem mroczne
Nienormalne szalone
Czasem przyziemne tak
Że potem marzyć strach
A Księżyc nie patrzy na ludzkie
Problemy
Świeci spokojnie beztrosko
Zawsze tak samo od wieków
Lecz spróbuj weń spojrzeć śmiało
W pełnię o północy
Zimny dreszcz Cię przeniknie
Jak krwawy miecz
Zatrzymasz się w czasie
I możesz tak zostać na wieki
Uważaj więc drogi Wędrowcze
Na siebie i swoją drogę
Drogę życia...

(To pisałam, jak Mi było smutno.)