Maciejowa gromadka.

[Ralveyn]

@Lajri, lmao, same!!:<

Wiosenny nagłówek, yay!!

So!! Przygotujcie się proszę na prawdziwą podróż w czasie, gdyż ponieważ bo, dzisiejszy wpis jest kontynuacją poprzedniego, ale, opisuje wydarzenia, które miały miejsce na długo przed Walentynkowym haczem, o.

Gotchi Król cierpliwie odpowiadał na mnożące się pytania ciekawskiego Miodka, który, z każdą kolejną, zawiłą odpowiedzią, gdzieś tam w swoim puszystym serduszku już bardzo dobrze wiedział, co musi zrobić - odejść, powierzając zadanie synkowi, no ewentualnie córeczce, chociaż tbh wolałbym  żeby był to jednak syn, z nadzieją, że jego potomstwo rozwinie w sobie silniejsze magiczne zdolności.

Jeszcze tego samego dnia, na świat przyszła córeczka Miodka - Dzwoneczek, która, w magię i inne czary mary, potrafiła tak, jak ja umiem w życie, czyli wcale.

Pomimo wszystkich przeciwności tamagoczowego losu, Dzwoneczek jednak nie chciała się poddać - czuła, że drzemią w niej niesamowite, magiczne zdolności, ale jest jeszcze zbyt młoda, żeby je z siebie wykrzesać. Wiedziała jednak, że baterie, podtrzymujące kontinuum czasoprzestrzenne tamagoczowej planety, nie wytrzymają długo - właśnie dlatego, postanowiła użyć zakazanego zaklęcia, żeby zdobyć to, czego potrzebowała najbardziej - czasu. 

No i udało się! Dla mnie, była to zaledwie sekunda, ale dla Dzwoneczka - całe życie.

Tak, zapomniałem jej zrobić zdjęcia, więc mam tylko coś takiego, huh.

Więc, być może - jeżeli jeszcze Was nie uśpiłem - zastanawiacie się, czy podróż w czasie rozwinęła magiczne moce Dzwoneczka na tyle, żeby zdobyć nasionka do Rainbow Hills? Czy Miodek wreszcie będzie mógł spać spokojnie? Otóż... Nie, lmao. Właściwie wydarzyło się coś, czego zupełnie się nie spodziewałem...

Dziękuję, pozdrawiam, wyłączam to tmgc, mam dosyć, lmao.XDDDDDD

Naprawdę, moje życie to synonim słowa pech, więc no, zupełnie mnie to nie dziwi, że nie umiem, no i nie mogę wylosować tych nasionek, ugh. Anyway, wyłączyłem wszystkie tamagocze i no, już mi ich brakuje!!:<