Bella meets Abstrakt

[Bella]

Bardzo, bardzo dziękujemy za pozytywne reakcje na nasz pamiętnik! Fotki w lustrze to pomysł Alberta, chciałabym to zaznaczyć! Robienie i dopieszczanie wszystkich zdjęć sprawia nam tonę frajdy, więc strasznie się cieszymy, że się Wam podobają. Spotkała się dwójka perfekcjonistów, więc trochę nam nad tym schodzi, ale dla takich komentarzy warto. <3 Tak jak Albert wspominał wcześniej, od ostatniej notki trochę się działo, i wszystko będziemy przed Wami odkrywać... stopniowo! Dzisiaj prześledzimy kolejne stadia rozwoju drugiej generacji naszego rodu, a na koniec mały bonus. Zapraszamy do czytania! C:

Sona i Flora ze słodkich niemowlaków podrosły w niewątpliwie urocze grubaski puszyste dziewczynki:

Jak można dostrzec na ich wspólnej fotografii, którą same zrobiły sobie w trakcie popołudniowych zabaw - delikatnie różnią się kolorem. Odziedziczyły po mamusi uszka, podczas gdy geny Mamecza miały objawić się później. Dodam jeszcze, że UWIELBIAJĄ spędzać ze sobą czas, a ich ulubioną zabawą jest bieganie po pokoju i stukanie się głowami. Mam teorię, że naśladują tym samym baranki. Ot, dygresja. XD

Po ewolucji w nastolatki dziewczynki nadal nie wykazywały żadnego podobieństwa do taty, nadal różniły się kolorem (Sona była biała, a Flora beżowa) i nadal miały ultra słodkie uszy po mamie. Mimo tego, że oboje posiadamy wersję Magical, nie mogłam sobie odpuścić tła w jednorożce:

Fun fact: sweterek widoczny na zdjęciu został wykonany przeze mnie i moją mamę. Zapytałam ją, czy pomogłaby nam rozgryźć wzór, z którego korzystała Michu przy robieniu naszych pozostałych sweterków (dzięki jeszcze raz!), a kolejnego dnia po powrocie z pracy przyszła do nas do pokoju (Albert akurat był u mnie), pokazała mi jak to się robi i pół godziny później wyszydełkowałyśmy to białe cudeńko. <3 

Dorosłe ewolucje pokażemy w następnym wpisie niebawem, teraz natomiast przejdźmy do zapowiedzianych we wstępie bonusów.

Abstrakt przejmuje pamiętnik!

Jak pisałem ostatnio w ogólnych dyskusjach – na nowo, totalnie pokochałem wersję iD L. Od ponownego uruchomienia ukończyłem już trzy generacje i nie nudzi mi się ani odrobinę, BA, jest wręcz przeciwnie, jako że po ostatniej odblokowanej postaci uzyskałem dostęp do nowej lokacji i CUDOWNEGO nutko-tełka pod ikony. ;___; Ale, ale! Nie przedłużając, chciałem pochwalić się pewnym elegancikiem, którego to osiągnęliśmy z Martą poprzez łączenie nastolatka z P's-em wiele, wiele razy, i którego po cichu adoruję. Panie, panowie! Maisutatchi we własnej osobie!

Mija kolejny dzień, a mi autentycznie trudno się z nim rozstać. Zdecydowanie potrzymam go sobie jeszcze trochę i pocieszę nim oko. ^^

Na koniec bonusowe trzy grosze od Belli: w P's udało mi się wyhodować Kiraritchi - moje tamagoczowe ja!

Jestem abso-tota-lutnie zakochana w tej pani, jest nieziemskim słodziakiem i też nie chcę się z nią szybko rozstawać. ;_; Dzisiaj zdobyłam dla niej trzy puzzle, szukam jeszcze jej ulubionego jedzonka. Strasznie się cieszę, że mam dostęp do tej wersji Tamagotchi, bo podobała mi się już długo, a na samą myśl o czekających na nas niespodziankach w postaci pierce'ów i rzeczy od Blinkego przechodzą mnie ciarki! <3

I już na samo zakończenie refleksja ode mnie. Nie spodziewałam się, że kiedykolwiek wrócę do zabawy Tamagotchi. Byłam przekonana, że ten etap jest już zamknięty, całą kolekcję sprzedałam kilka lat temu (zostawiając sobie jedynie v3, którego wartość sentymentalna jest absolutnie niemierzalna) i nawet nie czytałam informacji o nowych wersjach. Jak się jednak okazuje, nigdy nie mów nigdy - dzięki Albertowi i magii jego fioletowego Meetsa w końcu wersja Magical hehehehe, wsiąkłam w to hobby na nowo. Bawię się doskonale poznając nowe wersje oraz postaci i zaczęłam sobie zadawać pytanie, dlaczego w ogóle porzuciłam Tamagotchi. Dlatego raz jeszcze chciałam tutaj podziękować Abstraktowi za to, że wkręcił mnie na nowo. <3