Opuszczona fabryka

[Inka]

20.
W momencie kiedy V mnie od siebie odepchnęła wpadłam na pewien pomysł. Był dość ryzykowny, ale żadnego innego nie miałam, więc, no cóż, trzeba spróbować.
Zaczęłam biec w lewo, żeby odciągnąć jedną z kul od towarzyszki i skupić ją jedynie na sobie.
Oceniłam odległość w jakiej znajdowałam się od wroga. Powinno wystarczyć. Ale jeśli mi się nie uda, to V zostanie sama. Ta myśl zestresowała mnie jeszcze bardziej.
W pewnej chwili po prostu skoczyłam, odbiłam się mocno od ścianki, w powietrzu zrobiłam jakieś nieprofesjonalne salto do tyłu i w taki sposób wylądowałam na megaczołgu.
Pod palcami poczułam chłód metalu.
Kula momentalnie otworzyła się i spojrzało na mnie to przerażające oko. Wyrwałam jeden z moich pazurów i z całej siły wbiłam go w znak.