Opuszczona fabryka

[Bella]

(???) - 47
Usłyszałam głos Ralva... ale jakby nie jego? więc gwałtownie odwróciłam się do tyłu. To, co ujrzałam, przeraziło mnie nie na żarty. Chłopak unosił się nad cyfrowym morzem, oplątany w ramiona wielkiej ośmiornicy. Oczy miał szeroko otwarte, lecz całe czarne - czułam się tak, jakbym wpatrywała się w głąb kosmosu. Nagle usłyszałam za sobą syk, jakby ktoś otwierał windę, po czym między mnie a Lunę wystrzeliła laserowa ściana. Odrzut wyrzucił mnie na brzeg platformy, na której stałam. W ostatniej chwili złapałam się ręką za krawędź i zawisłam nad bezkresem Internetu. Gdy spojrzałam w prawo, ujrzałam dwie ogromne kule armatnie, to chyba jedna z nich była "autorem" tej laserowej niespodzianki. Z mojej obecnej pozycji nie widziałam mojej towarzyszki, więc wrzasnęłam tylko:
- Luna, żyjesz?
Po tych słowach zaczęłam rozhuśtałam ciało i złapałam się krawędzi podestu drugą ręką, a następnie podciągnęłam się na górę i wskoczyłam znowu na stały ląd.