Opuszczona fabryka

[Ralveyn]

42.
Wzdrygnąłem się czując coś na karku. Odwróciłem się szybko, kątem oka dostrzegając zażartą walkę z potworami. Tuż przede mną, z cyfrowego morza wyłoniła się Scyfozoa. Odruchowo zrobiłem krok do tyłu, czując jak lewa stopa traci grunt.
Szybko oceniłem szansę na ucieczkę, rzucając się do przodu. Gdy tylko odskoczyłem od potwora, ten chwycił swoją macką moją nogę podnosząc mnie do góry nogami. Kolejna para macek ruszyła w stronę mojej głowy, resztkami sił starałem się bronić, ale Scyfozoa skutecznie blokowała moje moce. 
Przez macki potwora w następnej chwili przepływała czerwona maź, prosto do mojej głowy, a ja czułem, jak tracę kontrolę nad swoim ciałem. Następnie przyszła ciemność. Dryfowałem zamknięty w swoim umyśle czując, jak Scyfozoa przedziera się przez wszystkie wspomnienia.
Powoli zapadałem w sen zanurzony w myślach, ostatnim świadomym tchem skondensowałem swoją moc i wypuściłem ją. W jednej chwili cała energia przebiegła przez macki do umysłu potwora szukając informacji. 

***

Gdy ostatni pełzacz eksplodował w walce, Scyfozoa zwinnie obróciła Ralva cały czas trzymając go za głowę. Chłopak otworzył oczy które wypełniała ziejąca czerń, uśmiechając się przy tym szyderczo.  Potwór odsunął się by zawisnąć nad cyfrowym morzem, tuż przy rdzeniu. Oczy Ralva cały czas czujnie obserwowały dziewczyny.
Pod kontrolą stworzenia, Ralv uniósł dłonie i zniekształconym głosem, przeciągając słowa odparł:
- Tak zmarnowana moc.. żałosne. – W ułamku sekundy czarny dym przebiegł przez dłonie chłopaka, lecąc w stronę dysku. Gdy zderzył się z podłożem, rozprzestrzenił się szybko tworząc dwa megaczołgi. 
Kule błyskawicznie się rozwarły wypuszczając falę uderzeniową. 
- Trzeba było pilnować chłoptasia – ryknęła Scyfozoa.