Opuszczona fabryka

[Inka]

18.
Cicho przeklęłam widząc zbliżających się do nas wrogów. Zaczęłam mieć nadzieję, że może w trakcie walki odkryję w sobie jakąś inną moc, bo rzucanie pojedynczymi ostrzami do takiej armii nie zapowiadało się zbyt ciekawie, jednak to wszystko co mogłam robić.
- Moje ulubione pełzacze, ah. Wyglądają tak zabawnie że aż szkoda mi je zabijać - prychnęłam, skupiając się na wycelowaniu w znak na głowie jednego z nich. W tym samym momencie poczułam ból przeszywający całe moje ciało. Zorientowanie się, że właśnie dostałam w ramię od jednego z szerszeni chwilę mi zajęło.
- Cholera, czemu jest ich aż tak dużo - syknęłam.