Opuszczona fabryka

[Inka]

10.
Nie potrafiła wydusić z siebie ani słowa. Dokładnie wyobraziła sobie to, co musiała przeżyć V. Intensywnie wpatrywała się w wodę za szybą, zadowolona że nikt nie może zobaczyć jej twarzy. Nie chciała pokazywać po sobie żadnych słabości. A to, że rozpłakała się słuchając tej historii definitywnie nie należało do rzeczy które chce żeby inni wiedzieli.
Kochający rodzice, pomyślała. Nie bardzo umiała wyobrazić sobie swojego ojca w takiej roli.
Zabito takich dobrych ludzi.
Przełknęła ślinę i wzięła głęboki oddech. Próbowała brzmieć jak najbardziej opanowanie.
- Znajdźmy ich. W pewnym sensie zawsze chciałam bawić się życiem jakiejś osoby, która na tak brutalną śmierć zasłużyła. Chętnie pomogę.