Opuszczona fabryka

[Ralveyn]

28
- Wybaczcie tempo, które narzuciłem. Jednak im szybciej, tym lepiej, zresztą i na mnie w dalszym ciągu czeka praca. Luna, obiecuję, że kiedyś Cię oprowadzę po całej tej krainie. O ile chcesz, chociaż bądźmy szczerzy, zaufałaś dwójce być może psycholi, którzy przerobili Cię na cyfrowy awatar, pewnie będziesz chciała. – Chciał się zaśmiać, ale ugryzł się w język.
Ralv potarł niespokojnie oczy. Zamruczał o czymś pod nosem wciskając przyciski na oparciu fotela. Delikatne światło zalało ciasne pomieszczenie. Przed siedzeniem znajdował się zawalony panel kontrolkami, przyciskami, dżojstikami oraz ekranami. Na moment skupił się na jednym z panelów startowych, uśmiechając się do wyników. Szybko chwycił za dżojstik uprzednio wpisując coś na klawiaturze.
- Zabieram podpory.
Urządzenia podtrzymujące wokół łodzi zazgrzytały cofając się w głąb pomieszczenia.
- Mały zapłon zasilania łodzi aktywny – wymamrotał pod nosem, gdy silniki na skrzydłach zadrgały wypuszczając kłęby cyfrowego dymu. – Lecimy.
Skid poderwał się delikatnie do góry, kierując się w stronę wylotu z labiryntu. Gdy tylko wyleciał z kopuły, obrał kierunek do jednego z otwartych tuneli danych sektora 5.
Gdy wylecieli z otworu srebrnej kuli, Ralv zatrzymał statek. Znajdowali się obecnie w cyfrowej przestrzeni, kopuła za nimi prowadziła do Lyoko. Pod nimi niespokojnie bryzgało cyfrowe morze.
Chłopak zacisnął dłonie na drążku przechylając go w dół. Skid momentalnie zaczął powoli opadać w stronę tafli wody. Ralv zatrzymał się około pół metra przed niespokojnymi falami i rzucił okiem na ekran po lewej, dodając cicho pod nosem:
- Okej, okej.. tarcze są aktywne. Sonar aktywny. Stabilizatory włączone i – na moment skupił się na przeskakujących linijkach kodów – sprawdzone. Oś podstawowa jest. Laseromioty również aktywne. Nurkujemy.
Łódź w jednej chwili zanurzyła się w cyfrowym morzu. Wywołując silne drgania wody.
Po kilku sekundach wrota Lyoko u dołu olbrzymiej kuli rozwarły się wypuszczając statek z Lyoko.
- No.. to jak Wam się podoba? – Zapytał wyciągając szyję by jeszcze raz przyjrzeć się Internetowi.- Mnie to przypomina odwrócone miasto połączone tunelami, no ale…
Ralv pociągnął za dźwignię po lewej stronie dodając:
- Rotacja. – Dół Skida wraz z NavSkidami zaczął się podnosić do poziomu. – Jeżeli będzie potrzeba, chociaż wątpię, Wasze łódki są wyposażone w miotacze pola energii, to jak puszczanie żabek na wodzie. Dacie radę.
Ekran sonaru zamigotał wyświetlając słaby sygnał. Ralv uśmiechnął się pod nosem. Znalazł. Sygnał był słaby, ale nie na tyle, by tam nie dotrzeć.
- V, zrobię wszystko, żeby znaleźć to, czego szukamy, ale proszę, niech nadzieja Tobą nie zawładnie. Odpalam silniki pomocnicze wraz z głównymi, przełamiemy grawitację Lyoko.
Skid powoli ruszył naprzód wymijając jedną ze zwisających kolumn. Nie minęło kilka sekund, gdy łódź gwałtowanie się rozpędziła.
- Podróż trochę zajmie, łatwo się pływa w tej cieczy, wytwarza idealne tarcie, ale mimo wszystko to trochę potrwa. V, co potem? Co zrobisz z informacjami? Oh, Luna… wybacz, ciągle zapominam, że mamy nowego towarzysza. Mam nadzieję, że nie masz choroby lokomocyjnej? – Zaśmiał się cicho zaczynając nucić piosenkę pod nosem cały czas uważnie kontrolując wskaźniki.

Like lightning when I’m swimming in the sea.