Opuszczona fabryka

[Inka]

Nie bardzo wiedziała co właściwie robi i co ma się wydarzyć, ale w pewnym sensie czuła zaufanie do nowo poznanych osób. Pewnie nie powinna. To się kłóciło z tym jak do tej pory wyglądało jej życie.
Wzięła głęboki oddech i weszła do skanera. Przez sekundę, czy może nawet jej ułamek, czuła nadchodzący atak paniki - w końcu właśnie została zamknięta w kolejnym czymś z którego nie miała pojęcia jak wyjść.
Ona mierzyła we mnie bronią. Weszłam na ich terytorium. Mają tu sekret. Nie powinnam była się tu znaleźć.
Ale chwilę później to wszystko ustąpiło, wszelkie myśli zniknęły jak za dotknięciem magicznej różdżki.
Podmuch powietrza. Czuła się dziwnie lekka. Jakby latała. Jednocześnie miała wrażenie że się dusi, ale też przy okazji że nie potrzebuje oddychać. Yay przygodo.

Moment później stała już na ziemi, a raczej... czymś jakby płytkach? Wszystko wokół było w odcieniach błękitu.
Uniosła dłoń i zacisnęła ją. Ku jej zaskoczeniu spomiędzy jej knykci wysunęło się coś jakby pazury bądź ostrza. Uniosła brwi. Miała na sobie czarny, skórzany kostium. Włosy w warkoczu spięte u dołu głowy.
...do tego ogon i zwierzęce uszy.
- Kot? Serio? - spojrzała na V i Ralva z rozbawieniem malującym się na twarzy.