Opuszczona fabryka

[Bella]

(???) - 26
Nie dałam się zamotać i nadal trzymałam broń wycelowaną w pierś ciekawskiej.
- Powtarzam, nie wyglądasz jak szary przechodzień. Ani się tak nie zachowujesz. Przeciętny człowiek kuli się na podłodze ze strachu i wrzeszczy o swojej niewinności, gdy celuje się do niego z pistoletu. Wiem co mówię. A nam się nie spieszy - powiedziałam, zerkając szybko za siebie, by ocenić reakcję Ralva. Nie oponował, więc spojrzałam znów na dziewczynę.
- Więc to jak najbardziej pora na historię Twojego życia. Albo chociaż na Twoje imię.