Opuszczona fabryka

[Bella]

(???) - 13
- Jeśli myślisz, że boję się zwiedzać dalej, to jesteś w błędzie - odpowiedziałam, uśmiechając się szyderczo. - Zerknijmy na inne sektory, a potem... Potem będę musiała złożyć raport. Czym dłużej nie będą mieć ze mną kontaktu, tym trudniej będzie mi się wytłumaczyć.

Gdy przespacerowaliśmy się po lesie i pustyni, Ralv za pomocą swoich zdolności sprowadził nas z powrotem do realnego świata. Znowu to dziwne uczucie pojawiających się po kolei kończyn, zwieńczone upadkiem na twarz, gdy złoty cylinder się otworzył. Urgh. Wstałam, poprawiłam rozwalony kok i z radością odkryłam, że wszystkie moje pistolety i gadżety są na swoich miejscach. Naprzeciwko mnie, oparty o inną rurę, stał Ralv. Czarne ciuchy kontrastowały z jego śnieżnobiałą skórą, a spod szarej, rozczochranej grzywki spoglądały na mnie czarne jak węgiel oczy. Widywałam w swoim życiu rożne rzeczy i rożnych ludzi, ale takich... Takich jeszcze nie.