Gotchi-gotchi!

[Katechi]

Dogz, Thom, dziękuję za miłe słowa ^.^
***
Był wieczór. Prosiaki zostały już dawno zagonione do spania, więc cała rodzinka mogła mieć czas dla siebie. Aluz robiła dziwaczny makijaż, obok niej siedział Halo i bawił się jej kosmetykami. Bobo siedział skulony po drugiej stronie izby. Miał już dosyć bycia tutaj ze zdziwaczałą opiekunką i dwoma dzieciakami. Co z tego, że byli tu też Mimo Nierasowiec z żoną. Byli ciągle zajęci sobą. Nie mógł na nich patrzeć. Czemu on był sam? Chodził czasem do parku i tam spotykał różnych ludzi ze wsi. Nawet się zaprzyjaźnił z wieśniakiem Tomkiem w okularach i z dziewką Marianną o długich włosach i ptasią kupą na nich. Ale nie tego oczekiwał od życia. Miał ochotę umrzeć. W tej pozycji zasnął...
Od rana padał deszcz.
- Bobo, wychodzimy - nakazała opiekunka.
- Ale pada...
- Nie obchodzi mnie to. Już czas.
Nie zadawał wiele pytań. Mało go to obchodziło. Pojechali do jakiegoś domu, gdzie przedstawiono Bobowi 3 urocze panienki. Mógł sobie którąś wybrać. Był trochę zawstydzony, ale wybrał jedyną, która nie była przesłodzona. Zamienili kilka słów i nie pozostało im nic innego jak pocałować się. Na co patrzała cała masa ludzi z widowni. Opiekunka otarła łzę.
Wrócili do domu z jajeczkiem, z którego wykluła się urocza dziewczynka. Bobo postanowił wrócić do domu razem z żoną. Miał dosyć wsi. Zaczął się pakować, a ona razem z opiekunką rozmawiały wesoło przy herbatce. Kiedy już się żegnali i wychodzili, Bobo zabrał dziecko żonie i wcisnął Kat w ręce.
- Ależ kochanie... - zdziwiła się matka dziecka.
- No tam wyjdzie na dobre - zapewnił ją zaciągając do samochodu.
Nie pozostało im nic innego jak nerwowe machanie sobie nawzajem.
- To mam teraz nową siostrę? - spytał Halo patrząc na kluseczkę.
- Tak - odpowiedziała opiekunka zauważając, że urósł. A po chwili zdała sobie sprawę, że trzeba prosiaki wypuścić.
***
Zaszalałam: