Tamagotchi Friends

[CTSG]

To może dorzucę jeszcze krótką opinię jako osoba, która do tej pory miała styczność tylko z P1/P2 i z Chińskimi podróbkami. Podkreślam to, żeby było jasne, że nie miałem styczności z pośrednimi generacjami.

Zakup Tamagotchi Friends miał być dla mnie powiewem nostalgii, kolejną małą pociechą którą kiedyś odłożę na półkę z dziwnymi gadżetami. To się udało. Zajarałem się tematem na tyle, żeby założyć konto na forum, to chyba mówi samo przez się.

Niestety pod względem rozwoju technologii mogę mówić tylko o serii rozczarowań... Zacznę więc w punktach:

• Ciepłokrystaliczny wyświetlacz przywołuje może miłe wspomnienia, ale sprawia też, że oczy krwawią z bólu zamiast łazawić ze szczęścia. Wyświetlany obraz jest bardzo nieczytelny, a w pokoju z kiepskim oświetleniem można zapomnieć o zabawie jajkiem. W większości sytuacji, tak jak 15 lat temu, będziecie gimnastykować się przy zabawce szukając odpowiedniego kątu nachylenia, albo próbując wyeliminować cień padający na pasek menu. Dlaczego w 2014 ktoś uznał, że markowa zabawka nie powinna użyć współczesnych technologii? A jeśli chodziło tylko o klimat retro, to dlaczego wyświetlacz nie ma chociaż podświetlenia? (PS. jest opcja regulacji kontrastu, ale nie rozwiązuje problemu)
• Zastanawiam się, czy Namco zatrudnia kogokolwiek w dziale projektowania. Jeśli tak, to mam szczerą nadzieję, że nic tym ludziom nie płacą. To przerażające, że przy tylu wydanych na rynek generacjach urządzenia zmieniło się tak mało. Mam wrażenie, że jedyne nowości to funkcje związane z komunikacją między Tamajajkami. Sam pracowałem dość długo przy projektowaniu aplikacji i świetne pomysły tryskają mi uszami na samą myśl o Tamagotchi. Dlaczego tak fantastyczna idea właściwie nie jest rozwijana?
• Co się stało z opcją wyciszenia dźwięku? Rozumiem, że stworek musi nas jakoś informować o swoich potrzebach, ale ponownie... mamy rok 2014, a nie 1996. Można było zadbać o wibrację. Szczególnie, że jajo i tak jest zwyczajnie wielkie w porównaniu z poprzedniczkami.
• Funkcja BUMP jest super, ale jest to kolejna rzecz którą dało się rozwiązać znacznie lepiej. Moim głównym problemem z BUMPem jest to, że Tamajajko odbierające czyjś komunikat musi nastawić się na odbieranie. W dodatku musi nastawić się na odbieranie tego konkretnego komunikatu. Przykładowo - jeśli chcemy wysłać komuś SMSa, to musimy go napisać i przełączyć się w tryb SEND SMS, a druga osoba musi przełączyć się w tryb RECIVE SMS. Rozumiem, że urządzenia nie mogą wiecznie czuwać i czekać na komunikat, bo szybko zżarłoby to baterie. Ale przypomnę, że Tamagotchi Friends korzysta z 2 baterii AAA przy ciepłokrystalicznym wyświetlaczu...
• Skoro już przy bateriach. Dlaczego aż 2x AAA? Kiedy Namco się nauczy, że lepiej jest użyc osobnej baterii do normalnej pracy urządzenia, a drugiej do potrzymywania pamięci kiedy pierwsza padnie? O możliwości wykorzystania pamięci trwałej już nie wspominam...
• Ostatnia rzecz to już zwykłe marudzenie z mojej strony. Chodzi mi o projekty Tama-stworków. Moim skronym zdaniem są brzydkie, a cała zabawa traci na budowaniu więzi przez to, że kolejne ewolucje nie są ze sobą wizualnie powiązane. Za każdym razem kiedy moje Tamagotchi ewoluuje nie czuję żeby rosło, a zmieniało się w coś zupełnie innego. Rozumiem, że to jakiś trend, bo z generacji na generację również Pokemony bardziej przypominają ludziki niż zwierzątka. Nie mniej jednak jako człowiek starej daty wolałem poprzednie rozwiązania.

Żeby nie było, że tylko marudzę, to na koniec jeszcze kilka plusów:

• Przyciski są wygodne i wciskają się pewnie. Pamiętam, że w starych generacjach guma (?) szybko się wycierała i trzeba było wduszać przyciski paznokciami. Tutaj raczej nie muszę się o to martwić. ;]
• Jak w przypadku ewolucji stworków losowość mi nie pasuje, tak jeśli chodzi o tła, animacje, posiłki itp. jestem pozytywnie zaskoczony. Jest tego dużo i ciągle jestem zaskakiwany czymś nowym.
• Dobrze się bawię, a to w tym wszystkim jest chyba najważniejsze.